Bir Gülümseme: Arkadaşlık

“Atalarımız bozkır hayatı yașarken arkadan herhangi bir saldırıya mani olmak için sırtlarını bir ağaca, kayaya veya taşa vererek ok atarlardı. “Sırt dayanan taş“a “Arka-taş” demişler, oradan da “Arkadaş” olarak dilimize yerleşmiştir. Arkadaş, yani sırtını dayayabileceğin kişi…”

İnsan hayat yolculuğunda bir sürü insan tanır ve bir sürü yaşanmışlık tecrübesi kazanır. Bazen acı tecrübelerdir bunlar. Bazense hissettiğin güven duygusudur. Rüzgar diğerlerine ‘Mektubun sesini duydunuz mu?’ diye sorar. Bu mektup bir arkadaşın içinde biriktirdiği gülümsemedir. Bu gülümseme birlikteliğimizin filmleri, öyküleri, şarkıları, türküleri, yaşanılmış olan anılardır. Bu gülümseme gönlümüzü dolduran cümleler, birlikte cümlenin devamını getireceğin trenin gelişini beklemektir. Bazen bu gülümseme kuzey filmleri gibidir. Issızlık, sessizlik, boşluk… Kuzey filmlerini izlerken bu gülümseme vardır işte. Sessizlik anında yanında olduğunu bildiğin arkadaşlar. Sesinin titremesinden mahzunluğunu, cümlelerinde hissedilen kederi anlayan birileri. Edip Cansever’in ‘Vakit vakit incelen vakit’ dediği gibi bu arkadaşlıklar da ‘incelir’ ve gönlümüzde kalır.

Bütün arkadaşlarıma Arka-Taş olabildiğiniz için teşekkürlerimle…

“Bir Gülümseme: Arkadaşlık” için 2 cevap

  1. yaaa mükemmell <33

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com ile oluşturun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: