Radyodan İçli Bir Ses

15.07.2022

Hani bir şiir yazarsın da onu düşünürsün her bir mısrasında. Hani gökyüzüne baktığında onun gözlerini görürsün. Hani yağmur yağdığında gözyaşların onun içindir. Hani bir mektup yazarsın da sahibine ulaştıramazsın ya. Yapraklar ürpermeye başlar ya zamanla. Her doğan gün eskisini hatırlatır. Heceler kuşkuya ram olur, cümleler ağlar her bir kalem tutuşumda. Sükut içinde sakladığın düşünceler ateş olmuştur. Gözlerindeki efsunun narında kalan yalnızlık ise gurbette. Boğazımda boğumlanan sözcükler duygularımın belirsizliğindendir. Kirpiklerinden okunan sitem korkularımdır biçare. Kebud-i saçların zülfün teline bağlanmış durduğundandır. Kirlenen dünyaya yazılan şiirlerdir senin gözlerin. Ruhumun kalbine bakışıdır tevhide dizilen sevda. Yangın düşen yüreğime renk cümbüşüdür gülüşün. Sevda gülü solarkan asr-ı saadette, gönlümde bir ateş yaktığındandır umudum. Bir ses duydum: En hassas duygularla işliyordu notaları. Bir ses duydum: konuşması gerçeğe dökülen hayalleri yansıtıyordu. Bir ses duydum: sanatın dokusunu ilmek ilmek işliyordu yüreklere. Bir ses duydum: En masalsı duyguları destansı coşkularla cana dokuyordu. Bir ses duydum: hüznün iklimindeki ayrılığı öğretiyordu. Öyle bir ses duydum ki radyodan içli bir ses. Bülbülün feryadına bir ‘ah’ da o katıyordu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com ile oluşturun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: